Portia's Monday Blessing

Keep walking. Someone's counting on you.

"My name's Pauline. I'm 69. For fifteen years, I walked the same route every morning. Out my door at 6:45 a.m., down Elm Street, through the alley behind the Korean grocery, past the elementary school, and back home. 

Exactly forty-two minutes. Rain or shine.

It wasn't exercise. 

It was escape. 

From my empty house. 

From memories of Tom. 

From the silence that swallowed me whole, if I stayed still too long.

But last month, I twisted my ankle. Doctor said no walking for six weeks. I was devastated. 

But also secretly relieved.

Finally, an excuse to stop. 

Stop pretending the walks helped. 

Stop forcing myself out of bed. 

Just : STOP...

The first week was fine. 

Slept in. 

Watched TV. 

Felt like a vacation.

Second week, my doorbell rang. The Korean grocery owner, Mr. Kim. Looked worried.

"Miss Pauline. You okay ? You sick ?"

"Just a sprained ankle. I'm fine."

He nodded, but didn't leave. "You need anything ? Groceries ?"

"No, thank you." He left. 

Weird, but whatever.

Three days later, the school principal knocked. Mrs. Henderson. I'd never spoken to her in my life. "Ms. Pauline, we wanted to check on you. The crossing guard mentioned you haven't been by."

"I hurt my ankle."

"Oh, thank goodness. We were worried something happened."

"Why would you be worried about me ?"

She looked surprised. "Because, well, you're part of the routine."

I had no idea what she meant.

Next day, an envelope appeared under my door. Inside, a drawing. Crayon. Stick figure with gray hair walking. At the bottom : "Get better soon. Love, Emma (2nd grade)."

I didn't know any Emma.

Then more letters came. 

A card from the alley cat lady I'd never spoken to. 

A note from the mailman. 

The teenager who worked at the Korean grocery. 

All asking if I was okay. All saying they missed seeing me.

I was baffled. I didn't know these people. Never said more than "hello" to any of them.

So I called Mrs. Henderson. "Why does everyone care that I'm not walking ?"

Long pause. "You really don't know ?"

"Know what ?"

"Ms. Pauline, you've been the neighborhood clock for fifteen years. 

Mr. Kim opens his store when he sees you pass. 

The crossing guard knows to head to her post when you walk by. 

Parents know if their kids see you, they're not late for school. 

The alley cat lady feeds the strays right after you walk through. 

You're, you're the signal that the day is starting."

I sat down, stunned.

"And Emma," Mrs. Henderson continued, "she's our anxious one. Scared of school every day. But she stands at the kindergarten fence every morning waiting to see you walk by. Once she sees you, she tells her mom she's ready to go in. You're her bravery trigger. She doesn't know why. But you are !!!"

I couldn't speak.

"We thought you knew," Mrs. Henderson said softly. "That you were doing it on purpose. Being there for us."

But I wasn't. 

I was just existing. 

Surviving. 

Walking to avoid my own loneliness.

Yesterday, my ankle healed. I laced up my shoes. Walked my route.

Mr. Kim waved. 

The crossing guard smiled. 

The alley cat lady nodded. 

And Emma, little Emma I'd never met, pressed her face against the kindergarten fence and yelled, "You're back ! I was so scared you died !"

Her teacher gently corrected her, but Emma ran to the gate. "Can I walk with you tomorrow ? Just to the corner ?"

Her mom, standing nearby, looked at me hopeful ... "Sure," I whispered.

This morning, Emma held my hand for three blocks. Talked nonstop about her pet fish. When we reached her school, she hugged my legs. "Same time tomorrow ?"

"Same time."

I'm 69. 

For fifteen years, I thought I was walking to escape my pain. 

Thought I was invisible. 

Meaningless.

Turns out, I was the thread holding a dozen strangers' mornings together. The rhythm they set their lives by.

And I never knew.

Here's what I learned.

You have no idea what you mean to people. 

The small, ordinary things you do ? 

They might be someone else's only constant. 

Their signal, that the world is still turning.

Their reason to be brave.

So don't stop. 

Don't assume you don't matter. 

Don't think nobody notices.

They do.

And your "just surviving" might be someone else's entire reason to start their day.

Keep walking.

Someone's counting on you.

Even if you'll never know who."

[Published in GansbaaiCourant WhatsApp News on April 25, 2026 - you matter] 

Ruben-humor: Ouma se raaisels

Maats, hier is nog van ouma Annie se raaisels. Die ander raaisels sal ek later weer plaas - hulle is baie moeiliker as ons raaisels. Lekker dink! 

* Raaisel 1

Vier stap in die pad,
Vier hang in die pad,
Een waai vlieë weg,
En twee jaag honde weg.
Wat is dit?

Antwoord: ʼn Koei. (Vier bene, vier spene, een stert, twee horings.)

* Raaisel 2

Wat lyk soos ’n olifant,
is so groot soos ’n olifant,
maar weeg baie minder as ’n olifant?

Antwoord: Oom Olifant se skaduwee.

* Raaisel 3

Ek het ‘n perdjie,
hoe verder ek hom ry,
hoe korter word sy stertjie.

Wat is dit?twoord: Naald en gare.

Gedig vir Werkersdag: Die Hande

Met hande wat bou en werk en vorm,
staan werkers vas in elke storm.
Van vroeg tot laat, met moed en krag,
word daar gedink aan 'n beter dag.
Dankie vir die sweet en die bloed,
julle werk is onskatbaar goed.

Veilige en geseënde Werkersdag! 

[KI-gedig]

Ruben se een minuut storie: Die lelike eendjie

Mamma Eend het op 'n plaas in die droë Noord-Kaap gewoon. Daar het 'n spruitjie deur die breedte van die plaas geloop. En nie ver daarvandaan nie, was 'n dam. Gedurende die reënseisoen het hierdie dam gewoonlik oorgeloop. Hierdie dam was baie belangrik vir Mamma Eend. Sy het gereeld daarin geswem en dis ook hier waar sy haar baba-eendjies vir swemlesse gevat het.

Vroeg vanjaar was daar vyf klein eiers in haar nes en een groot eier. Sy wonder al weke oor hierdie groot eier, maar kon geen antwoord kry nie. Intussen sit sy geduldig op haar nes en wonder hoe die groot eier in haar nes gekom het.

Eendag het die vyf klein eiers begin kraak.
Pik, pik, pik! Vyf mooi, geel baba-eendjies het uitgekom. Eers het hulle hul geel koppies by die eiers uitgesteek, die wêreld bekyk en gewonder of dit veilig is. Alles lyk só anders. Toe sien hulle vir Mamma Eend en hulle klouter uit hul eiers en vroetel onder Mamma Eend se veilige vlerke in.

  
Toe het die groot eier begin kraak. Klop, klop, klop! 

Een groot, lelike eendjie het uitgekom. "Dis vreemd," het Mamma Eend gedink.

Niemand wou met hierdie eedjie speel nie. 

"Gaan weg," het sy broers en susters gesê. "Jy’s lelik! Jy lyk nie soos ons nie."

Die lelike eendjie was hartseer. Hy besluit toe om nuwe vriende op die plaas te gaan soek en voeg dadelik die daad by die woord.
"Gaan weg!" het die vark gesnork.
"Gaan weg!" het die skaap geblêr.
"Gaan weg!" het die koei gebulk.
"Gaan weg!" het die perd gerunnik.

"Gaan weg!" het die waghond geblaf.

"Gaan weg!" het die huiskat gemiaau.

"Gaan weg!" het die vrolike mossies in die boom getjirp.

"Gaan weg!" het die die duiwe op die dak gekoer.

Niemand wou sy vriend wees nie. 

Dit het begin koud word. Die winter is hier. Die huiskat het vir die ander diere vertel dat hy op die TV gesien het dat dit vanjaar baie baie koud gaan word. Hulle voorspel selfs sneeu vir dele van die Noord-Kaap. 

Huiskat het nie gelieg nie. Dit het begin sneeu! Die lelike eendjie het 'n leë skuur gevind en daar gaan woon. 

Hy was koud, hartseer en alleen. 

Toe kom die lente. Die lelike eendjie het die skuur verlaat en teruggegaan na die dam toe. Hy was baie dors en het sy bek in die water gesit. Hy het 'n pragtige, wit voël gesien! "Sjoe!" het hy gesê. "Wie’s dit?"

"Dis jy," het 'n ander pragtige, wit voël gesê. 

"Ek? Maar ek is 'n lelike eendjie."

"Nie meer nie. Jy is 'n pragtige swaan, soos ek. Wil jy my vriend wees?"

"Ja," het hy geglimlag. 

Al die ander diere het gekyk hoe die twee pragtige swane wegvlieg, vriende vir altyd.

Wat het ek uit hierdie storie geleer:

* Niemand het van die lelike eendjie gehou nie, omdat hy anders gelyk het. Moenie op maats pik wat anders lyk of dink nie.

* Moenie soos die ander diere teenoor die lelike eendjie optree nie. Moenie iemand wegjaag nie. Wees altyd vriendelik. Dit kos jou niks.

* Onthou, as jy vandag soos die lelike eendjie voel, dis net tydelik. Eendag gaan jy die swaan wees en dan moet jy nie ander behandel soos jy behandel is nie.

Rosetta se Woensdag-wense

Die wonderwerke waarvoor ons wag om te gebeur, hang grootliks van onsself af. As ons die eerste stap in geloof neem, sal God die geloof wat handelend optree en op Hom alleen vertrou, raaksien en eer en op 'n buitengewone wyse daarop reageer.

Ruben-idiome: Koffie

Ouma Annie van Petrusburg is baie lief vir idiome en saam met ons koffie en ouma se spesiale kleinkoekies, het ons ook idiome op 'n daaglikse basis ingekry. Ouma Annie se reëls was maklik en verstaanbaar. Jy leer jou idiome en jy kry koekies saam met jou koffie ... óf jy ken nie jou idiome nie, dan is die koekies in die was.  

* Hy kom altyd op die koffie daaraan.

Betekenis: Hy kom ongenooid op etenstyd daar aan.

* Ek is op die koffie met my werk.

Betekenis: Ek het agtergeraak met my werk.

* Sy koffie is vroeg reeds omgeroer.

Betekenis: Daar is lank gelede vir hom geldelike voorsiening gemaak.

* Die koffie ruk jou agteroor.

Betekenis: Die koffie is baie sterk.

* Die koffie is moeg.

Betekenis: Die koffie is baie flou.

* 'n Storm in 'n (koffie)koppie.

Betekenis: 'n Geskil oor 'n nietigheid.

Portia's Monday Blessing

Ruben-humor: Ouma se raaisels

My liewe Maats, hierdie raaisels is so oud soos my ouma Annie van Petrusburg. Ek het net een van die raaisels reggehad, toe ouma my gevra het. Kan julle dalk raai watter een het ek reggehad?**

* Raaisel 1

As hy staan dan gaan hy en
As hy gaan dan staan hy.

Antwoord: Kwikstertjie se stertjie

* Raaisel 2

Hier kiep-kiep,
Daar kiep-kiep,
Woerts in die hoekie!

Antwoord: Dit is ‘n besem.

* Raaisel 3
So groen soos gras,
So wit soos was,
So rooi soos bloed,
So suikersoet.

Antwoord: ‘n Waatlemoen natuurlik.

* Raaisel 4
Wat van hierdie een:
Wit van agter, prentjie van voor.
Lek van agter, druk van voor.

Antwoord: 'n Posseël wat jy op 'n brief plak. (Weet julle darem nog wat 'n brief is?)

** Die enigste een wat ek reggehad het, was nr. 3. Miskien is dit omdat ek so lief is vir eet!!

Ruben gesels oor wilde diere langs die pad: Die ratel

Liewe Maats, vandag gaan ons 'n bietjie kyk na die ratel. 'n Besondere brawe en vreeslose diertjie wat nie vir die duiwel stuit nie. Ons sê dankie aan dr. JJ Malan wat hierdie feite met ons deel.

Die ratel is besonder maklik om te identifiseer met 'n hoogte van ongeveer 30 cm, lengte 95 cm en het 'n lewensduur van nagenoeg 24 jaar. Die dratyd van die wyfie word geskat op ses maande.

Die ratel is dik en fors gebou, die kop massief met kleinerige ronde ore, die bene is kort en bevat besondere kragtige lang, skerp naels, met 'n kort borselagtige stert wat hy dikwels neig om regop te hou. Die "pels" is kort en grof met 'n treffende konstrasterende patroon. Die boonste helfte van die kop net bokant die oë en die ore sowel as die bo-dele van die lyf en die hele stert vertoon witterig, soms grys, ligbruin tot bruin, veral na die agterdele maar bykans nooit swart nie. Hierdie ligkleurige mantel konstrasteer skerp met die pikswart sye, onderdele en bene. Die punt van die witkleurige borselagtige wit stert is pikswart.

Die jong rateltjies se wit manel vertoon meer bruinerig van kleur. Dit moet duidelik gestel word dat daar heelwat intra-specie variasies by die ratel voorkom ten opsigte van die kleur van die ligte mantel. By party rasse tref mens die mantel net van die nek tot die stert aan, maar by ratels wat die digte vogtige woude bewoon, is hierdie ligte manel baie beperk tot net by die nek. In die uitsonderlike geval kan die wit mantel totaal afwesig wees.

Aangesien die ratel in bykans enige vorm van habitat aangetref word, van oop droë savannah-streke tot digte woude, lyk dit nie asof dit enige spesifieke habitat bo die ander verkies nie.

Hoewel die ratel 'n nagdier is, mag 'n mens as jy gelukkig is, hulle soms in die dag ook raakloop. Net soos die erdvark, besit die ratel ook die vermoë om met sy kragtige, lang naels gate in die grond te grawe, maar hulle maak merendeels gebruik van onbewoonde erdvarkgate. 

Die ratel mag enkel of in pare voorkom. Oor die algemeen is die ratel skaam en geneig om pad te gee as dit versteur word, maar die jagter of die natuurliefhebber moet dit vir geen oomblik as vrees interpreteer nie. Die ratel is volgens die meeste skrywers die enigste dier wat geen vrees ken nie, en is uitermatig braaf en heldhaftig en sal enige onwelkome indringer afgesien van grootte en gevaarlikheid, onmiddellik bestorm en aanval.

Die ratel leef van klein diertjies, knaagdiere, slange, voëls, groot insekte en per geleentheid selfs jonger en klein bokkies. Eienaardig genoeg is hierdie vleiseter, wat tot verrotte vleis sal eet, ook plantvretend, en eet wortels, knolle en vrugte.

Die ratel het 'n spreekwoordelike soettand - net soos ons almal. Hy het 'n voorliefde vir heuning, en die heuningkoeke wat reeds die papies van die wildeby bevat, is sy gunsteling. Enige nes word met sy sterk kloue oopgebreek en vanweë sy geweldige taai en sterk vel en 'n laag vet net onder die vel, is hy immuun teen bysteke. Die ratel klim met die grootste gemak bome, om by die byneste uit te kom, ten spyte van sy oënskynlike swaar massa.

Bron: HIER

Daar bestaan 'n baie eienaardige, amper simbiotiese bestaan tussen die ratel en die heuningwyservoël. Hierdie klein voëltjie, wat ook besonder lief is vir heuning, is altyd op soek na heuningneste, en trek die ratel deur sy eienaardige gedrag en voëlgeluide en lei die ratel na die bynes. Die ratel volg dan die wegaanwysende vlug en roepe van die voël, en terg soms die voëltjie deur te weier om te volg. Sodra hulle by die bynes aankom, haal die ratel natuurlik die heuning uit, en 'n spesiale paar jong koeke word vir die heuningwyser opsy gesit, en só vier hulle saam fees. Die bestaan van hierdie voël is vir die ratel egter nie noodsaaklik vir sy voortbestaan nie, aangesien die dier sonder die hulp van hierdie voël kan klaarkom, en self byneste kan opspoor. 

[Inligting: Dr. JJ Malan]

Rosetta se Woensdag-wense

Daagliks kom daar uitdagings op jou pad. 

Jy moet dit altyd as 'n geleentheid sien om te groei.
 

Ruben-idiome: Tee

Maats, na 'n heerlike koppie Vyf Rose tee, het ek besluit om vandag na tee-idiome te kyk. Tot my verbasing kon ek net 5 idiome kry. Julle huiswerk vir vandag is om nog idiome oor tee te gaan soek en dit dan vir my te e-pos. 

* Dis nie almal se koppie tee nie.

Betekenis: Dit val nie in almal se smaak nie.

* Teeblare lees.

Betekenis: Iemand se fortuin vertel.

* Hy is bo sy teewater.

Betekenis: Dronk wees.

* Iemand se tee bitter maak.

Betekenis: Iemand se nooi afvry.

* In iemand se tee blaas.

Betekenis: Iemand se nooi van hom afvry.

Portia's Monday Blessing

Ruben-humor: Raaisels

* Wat is geel en rond en jaag bo-oor ’n rooi lig?

’n Suurlemoen sonder brieke.

* Wat is die beste manier om ’n apie te vang?
Klim in ’n boom en maak ’n geluid soos ’n piesang.

* Wat is geel en het vier wiele?
’n Piesang. Jammer, ek het gejok oor die wiele.

* Klop-klop!

Wie's daar?

Checkov.

Checkov wie?

Checkov ek my sleutels op die tafel gelos het, asseblief.

Statistiek: 155 000 e-besoeke van lojale e-lesers

 

Vandag, presies 'n maand terug, was daar149 000 e-besoeke.Vandag staan die pageviews op 155 000 - 6000 e-kyke later! Miskien het die reënweer iets daarmee te doen of net dalk is dit Ruben se skrywery wat die lesers nader gelok het. 

Lekker lees - ons waardeer elkeen van julle!!

Ruben se een minuut gedig: Om gesond te lewe

As ek my kos eet - elke dag -
(ook wortels, kool en avokadopeer)
en voor die nuus begin - elke nag
soet-stil bedwaarts keer ...

 

As ek en Pa net na werk
gaan oefen by die Sweet-en-Strek
dat my spiere groei en bult en rek
tot die meisies na hul asems snak -

 

dán sal ek nie moeg word of verkoue kry
en sonder sukkel spel én somme doen.
"Vriendelik, netjies, gemanierd is hy;
ʼn oulike kind" sal hul my noem!

Nou wil ek net weet:
Hoe’t die Grieke dit geweet?
Was daar toe dan reeds
TV, skool en somme?

 

* Anoniem 

[Bron: Klik HIER]

Rosetta se Woensdag-wense

Niemand kan 'n liefdesdaad te gou bewys nie; want 'n mens weet nooit hoe gou dit te laat kan wees nie.

Ruben-idiome: Koffie

Maats, maak 'n koppie koffie en kyk hoe logies is vandag se idiome. Net een deurlees en jy het jou koffie-idiome onder die knie. Geniet dit!

* Iets is op die koffie. 

Betekenis: Dit is stukkend.

* Alles is nie suiwer koffie nie.

Betekenis: Iets is nie pluis nie. 

* Is daar moer in die koffie? 

Betekenis: Daar is onmin. 

* Jou koffie is vol vlieë.  

Betekenis: Jy misgis jou.

* Ek koffie maar huis toe.  

Betekenis: As jy êrens heen koffie, verkas jy soontoe.

Portia's Monday Blessing

Ruben-idiome: Koffie

Vandag kyk ons na koffie-idiome. Dit lyk vir my na die maklikste idiome en terwyl jy aan jou koppie koffie sit en teug, leer jy sommer jou idiome.

* Oppas vir hom, hy sal die room uit jou koffie steel!

Betekenis: Hy is skelm.

* Hy is so maer, hy moet swart koffie drink om ’n skaduwee te gooi.

Betekenis: Dit word gewoonlik van iemand gesê wat baie maer is.

* Hy is 'n regte koffiepot. 

Betekenis: Iemand wat lief is vir koffie.

* Kaal koffie of koue koffie of koffie sonder ketel.

Betekenis: Bogenoemde verwys na brandewyn of ander sterk drank.

* Jou koffie stort nou-nou - is ’n waarskuwing. 

Betekenis: Jy soek skoor; pasop dat jy nie nou-nou huil nie.