Showing posts with label Moedersdag. Show all posts
Showing posts with label Moedersdag. Show all posts

Sunday, 11 May 2025

Moedersdag: Mamma

Met die sagste oë staar sy na my,
verby al die foute
en dinge wat ek kortkom.
Sy kyk verby die lag-masker
op my gesig
en sien die krake in my raak.
Haar glimlag is eg en suiwer,
soos die sonopkoms
is daar geen pretensies.
Met haar eie seer diep weggebêre
dra sy my wanneer ek te moeg raak om te loop.

Elke dag vertel ‘n verhaal van hoe ek
poog om soos sy te word.
Met haar liefde wat uitstraal
uit haar siel,
verlig dit alles wat donker is.
Haar groen oë weet presies wanneer om saam te lag,
en ook wanneer om te treur.
Met haar sagte hande omvou sy my gebroke menswees
en ek voel weer heel.

Die grappies en lag,
skets soms ‘n ander prentjie
as die seer wat sy in haar koester.
Sy veg onverpoosd voort
en met die soet uit haar hart
verwoes sy enige bitterheid.
Haar gedagtes is ‘n vol-kleur tuin
waar blomme ryklik groei
en skoenlappers baljaar.
Met haar innige omgee
maak sy plek vir selfs die mees gebroke en af-vlerk voëltjies.

Haar arms word ‘n plek van tuiskom
en rus by die stille waters waarvan die Bybel praat.
Sy staan gereed om jou te vang,
op te help, en om jou selfs te dra.
Haar hart ken van voete-was,
en wangdraai,
en die grootheid van liefde.
Met haar onvoorwaardelike liefde leer sy my elke dag
meer van wie ek eendag wil wees.

Duisende woorde het sy nie nodig,
nie eers ‘n groot verklaring of gedigte wat rym.
Nie groot arms vol blomme,
en klein boksies met blink juwele.
Sy waardeer die kleinste gebaar,
en is tevrede met so min ...
En selfs ‘n gewone “hallo mamma”
vertel haar van elke emosie wat binne my ontstaan.

[Uit die pen van Hencia Marais 'n spesiale gedig vir haar ma.]

Ruben sê dankie vir ma's, oumas en tannies langs sy lewenspad

Liewe Maats

Julle weet dat dit vandag Moedersdag is. Moedersdag is die één spesiale dag van die jaar waarop ons opreg kan dankie sê vir daardie mens in jou lewe. Dié persoon wat jou nog altyd mildelik met liefde, deernis, trots en wysheid hanteer en omarm het.

Die tweede en belangrikste Ruben-rede hoekom ons Moedersdag moet vier is om ons daaraan te herinner dat elke dag eintlik 'n Moedersdag behoort te wees.

Die ma-figure in ons lewens kan verskillend wees, óf dit biologies, aanneem, instaan óf geestelik is, hulle is die sout van die aarde en ook in ons lewens. En daarom is dit vir hulle moontlik om die beste geure in ons na vore te bring.

Hier in Christina Kiddie Kinder- en Jeugsorgsentrum hoor ek dikwels hoe van julle outjies met en oor julle ma's praat. Somtyds swel my ou hondehart sommer van trots en gee ek 'n vreugdesblaf omdat ek saamstem en ander kere is ek so ontsteld dat ek sommer onder my geliefkoosde dinkbank gaan lê.

In ons familie (ons oupas, oumas en ouers) in Petrusburg, weet ons dat die deurlopende dryfkrag wat ons almal op die regte pad hou, by ons ouma begin het. My ma se grootste vreugde is as sy al daardie eienskappe van deernis, intelligensie en integriteit in haar kinders en selfs kleinkinders sien reflekteer.

Ek wil graag vir die ma's wat my stukkie lees, dankie sê dat julle ons veilige vangnet is, maar dat julle ook vlerke aan ons drome gee.

Liewe Maats, Moedersdag beteken vir ons elkeen iets anders, want ons omstandighede verskil. Daarom wens ek namens my en Tommie vir elke tannie hier by Christina Kiddie Kinder- en Jeugsorgsentrum geluk met Moedersdag, en sê ons twee dankie vir al die goeie waardes wat julle in elkeen van ons belê. Dankie dat julle tannies tyd maak vir ons, ons met liefde omring en die regte pad vir ons wys in hierdie moeilike en uitdagende tyd waarin ons leef. 

Liewe hartsma's ... tannie Christelle, tannie Katrien, tannie Sanette, tannie Meloni, tannie Elsie, tannie Mittah, tannie Dorah, tannie Maria, tannie Stella en tannie Mpho, saam met ons maatskaplike ma, tannie Chrizelna, dankie vir die juwele wat julle in ons almal se lewenstassie van herinneringe sit. In hierdie onthoutassie sit ons die waardevolle lesse wat ons by julle leer, julle navolgingswaardige voorbeeld en eendag kan ons ook soos my ma in Petrusburg van vreugde blom omdat waardevolle lesse deel van ons lewens geword het. 

Namens ons almal wil ek ook vir Christina Kiddie Kinder- en Jeugsorgsentrum se bestuur 'n besondere Moedersdag toewens. Met apologie aan Sophia Loren weet ek dat tannie Raedun, tannie Melanie, tannie Philda, tannie Natasha en tannie Anja nooit alleen is met hulle eie gedagtes nie. Hulle moet altyd twee keer dink, een keer vir hulself en een keer vir Christina Kiddie Kinder- en Jeugsorgsentrum.

Dankie vir al die tyd wat ongevraagd, direk en indirek aan elke inwoner afgestaan word. 

Vreugde vir hierdie besondere dag.

Ruben-groete tot 'n volgende keer.

Maats, gaan lees asb. my storie oor ma's HIER!!

Monday, 13 May 2024

Ruben, die Moedersdagspreekbuis van die inwoners!

Liewe Maats

Hierdie naweek het vinniger aangebreek as wat ek gedink het en skielik kan ek twee dae vir julle kom kuier - Saterdag en Sondag! Sondag wat ook Moedersdag is ...

Julle weet, ek het my nooit aan Moedersdag gesteur nie, om eerlik te wees, het ek niks van Moedersdag geweet nie. Dis eers toe ek by my mensma-hulle kom bly het, dat ek besef het daar is iets soos Moedersdag. En natuurlik het ek my ore gespits as ek mense hoor praat oor hierdie spesiale dag, maar ek het ook baie daaroor gedink. Ek het mos al vir julle vertel dat ek baie dink.

Ek dink ons waardeer ons ma's nie genoeg nie en ons sê nie genoeg dankie vir alles wat ons ma's vir ons doen nie. Ons aanvaar maar net dat hulle alles moet doen en ons vergeet dat hulle baie probleme het wat hulle in die stilligheid moet oplos om die lewe vir ons makliker te maak. Soms is dit nie altyd moontlik om daardie probleme genoegsaam op te los nie en dan is daar mense wat ingryp, want glo dit of julle wil of nie, kinders is belangrik - gaan lees maar gerus MATTEUS 18.
  
Ek weet ook baie goed dat daar ma's is wat nie vir ons omgee nie. Ek het altyd gedink dat kinders 'n ma se alles is, maar daar is uitsonderings. Daar is ma's wat op die verkeerde pad is en gelukkig land ons dan by instaanma's. Ma's wat swaar ken en swaar herken en sommer op 'n dag net kom instaan vir die biologiese ma. Baie keer is dié instaanma 'n omgee-ouma of iemand soos tannie Christelle. En ons moet vir hulle net so lief wees soos wat ons ons eie ma's sou gehad het. Ons moet van hulle leer wat liefde is en hoe ons moet optree ... 'n mens behandel mos iemand soos jyself behandel wil word. 

Onthou maatjies, ek verstaan baie beter as wat julle dink. Ek is weggevat van my ma toe ek so 2 maande oud was - daar was net te veel van ons om te versorg. Ek was só gelukkig om by tannie Christelle, my mensma en instaanma te land. Partykeer wonder ek hoe dit met my familie gaan en of hulle nog springlewendig en gesond is. Dit is menslik, maar ek is gelukkig hier waar ek is. En om dit vir tannie Christelle maklik te maak, probeer ek net my beste gee. Ek probeer die beste waghond wees, wat ek kan. Ek gee om vir my mensfamilie en ek wys dit deur spontaan en entoesiasties te blaf, spring en my stert te swaai, maar ek werk aan my gehoorsaamheidsfaktor - ek luister nie altyd soos ek moet nie en dit kan tot ongelukkigheid lei, wat dan weer 'n misverstand tot gevolg het en voor die einde van die dag, is daar struwelinge, oor en weer beskuldigings en tieneropgeblasenheid wat nie by ons pas nie.  

Ek gaan daarom namens ons almal wat hier bly vir tannie Christelle dankie sê, want dit kan nie aldag maklik wees nie. En as julle aan nog iets kan dink, kom fluister dit in my oor as ek weer vir julle gaan kuier.

Dankie, tannie Christelle, dat jy vir ons almal lief is en dat ons vir jou belangrik is. Dankie dat jy altyd 'n glimlag of 'n drukkie vir ons het - jy weet net wanneer daardie drukkie nodig is. Dankie vir al die klein dingetjies wat jy vir ons doen. Dankie dat jy vir ons met boustene vir die toekoms toerus, ons sien dit dalk nie raak nie, maar hierdie lewenslesse gaan vir ons die rigtingwyser op ons lewenspad word. Dankie dat jy ons nie afgeskryf het nie, maar in ons glo. Dankie dat jy ons instaanma is, ons kon nie vir beter gevra het nie.

Ruben-groete tot 'n volgende keer!


 

    


Sunday, 12 May 2024

Moedersdag: Wat kan ons daaruit leer?

Ma's, regte moeders het moederharte waardeur hulle deur die lewe moet gaan, hulle moet sensitief wees, hulle moet weet wanneer om stil te bly en wanneer om te praat, wanneer om 'n drukkie uit te deel en wanneer om iemand aan te spreek. Daar is soveel gebroke en gekweste siele wat 'n ma se pad kruis, dat as sy daardie mens met haar moederhart omarm, sy baie meer as 'n sielkundige kan vermag. 

Die westerling en ons jong geslag is behep met sukses, prestasie en materiële sukses, en is nie daarop ingestel om die behoeftes van ander mense raak te sien nie. En dis net hier waar jy as jongeling 'n gesprek met jouself moet hê. As jy in 'n huis grootgeword het waar omgee en moederliefde nie deel van julle gesinspakket is nie, hoef jy nie so te wees nie. Jy moet en jy kan 'n beter ma vir jou kinders wees as wat jou ma vir jou was. Jy het geleer uit haar foute, jou foute en ook jou verlange na 'n omgeema.

God is die bron van liefde en omgee. En as jy Hom nie ken nie, kan jy nie 'n liefdevolle ma wees nie. Die Here is geduldig, Hy is lief vir elkeen en Hy dra jou belange op die hart, maar jy moet Hom ook in jou lewe toelaat en volgens Sy wil leef. 

Here, vandag bid ons vir alle moeders, ma’s, oumas, instaanma's en moederfigure wat die verantwoordelike taak het om kinders op die regte pad te hou. Dankie vir die liefde, omgee en uitreik wat so deel is van hulle daaglikse bestaan. Seën hulle en maak ons dankbare kinders wat die waarde van ons ma's besef. Leer ons om gehoorsaam te lewe. Amen.

Sunday, 14 May 2023

The wide spectrum of mothering

To those who gave birth this year to their first child — we celebrate with you

To those who lost a child this year – we mourn with you

To those who are in the trenches with little ones every day and wear the badge of food stain – we appreciate you

To those who experienced loss through miscarriage, failed adoptions, or running away — we mourn with you

To those who walk the hard path of infertility, fraught with pokes, prods, tears, and disappointment — we walk with you. Forgive us when we say foolish things. We don’t mean to make this harder than it is.

To those who are foster moms, mentor moms, and spiritual moms – we need you.

To those who have warm and close relationships with your children – we celebrate with you.

To those who have disappointment, heart ache, and distance with your children – we sit with you.

To those who lost their mothers this year – we grieve with you.

To those who experienced abuse at the hands of your own mother – we acknowledge your experience.

To those who lived through driving tests, medical tests, and the overall testing of motherhood – we are better for having you in our midst.

To those who have aborted children – we remember them and you on this day.

To those who are single and long to be married and mothering your own children – we mourn that life has not turned out the way you longed for it to be.

To those who stepparent – we walk with you on these complex paths.

To those who envisioned lavishing love on grandchildren, yet that dream is not to be – we grieve with you.

To those who will have emptier nests in the upcoming year – we grieve and rejoice with you.

To those who placed children up for adoption – we commend you for your selflessness and remember how you hold that child in your heart.

And to those who are pregnant with new life, both expected and surprising – we anticipate with you.

This Mother’s Day, we walk with you. Mothering is not for the faint of heart and we have real warriors in our midst. We remember you.
– Amy Young

Sunday, 4 October 2020

Net 'n ma ...

My vrou was besig om haar lisensie by die munisipale verkeerskantoor te hernu, toe die klerk vra watter tipe beroep sy beoefen.

Onseker hoe om die vraag te beantwoord, huiwer sy ... Wat ek bedoel,” sê die klerk, “Het u 'n werk of is u net 'n ...?”

Natuurlik het ek 'n werk,” sê my vrou blitsig. "Ek is 'n ma.”

Ons lys nie ma's as 'n beroep nie, maar huisvrou sal goed wees, stel die klerk met empatie voor.

Sy het totaal en al van die storie vergeet tot eendag, toe sy haar weer in dieselfde situasie bevind het, dié keer by die stadsraad.

Die klerk het na 'n professionele vrou gelyk, selfversekerd, bekwaam, en seker in besit van een of ander hoë en belangrike titel, iets soos "Interrogasie Beampte" of Stadsregistrateur’.

"Wat is u beroep?" het sy belangrik-ondersoekend gevra.

Wat my vrou dit laat sê het, weet ek nie, maar die woorde het net eenvoudig by haar mond uitgekom:

Ek is navorsings-assosiaat in die studieveld van Kinderontwikkeling en Arbeidsverhoudinge.”

Die klerk vries skielik, hou op met skryf en kyk op na my vrou asof sy haar nie reg gehoor het nie.

Sy herhaal toe die titel, stadig en met klem op die belangrikste woorde, en staar met verbasing hoe haar verklaring neergeskryf word in donker, swart ink op die beampte se vraelys.

Mag ek vra, sê die klerk met nuwe belangstelling, wat presies doen u in u veld?”

Rustig, sonder enige teken van verbouereerdheid in haar stem, het sy haarself die vraag hoor antwoord: "Ek het ‘n voortdurende program van navorsing, (watter ma het nie?) in die laboratorium en in die veld." (normaalweg sou sy sê binnenshuis en buitenshuis).

"Ek is besig met my Meesters, (eerste die Here en dan die hele familie) en ek het alreeds vier toekennings (almal dogters). Hierdie werk is natuurlik een van die mees veeleisende beroepe in die geesteswetenskappe." (enige ma wat wil stry?)

"Ek werk gereeld 14 ure per dag, (24 is meestal die geval). Maar die werk is 'n groter uitdaging as die meeste alledaagse beroepe en die vergoeding is eerder die satisfaksie wat ek daaruit kry, as die geld.”

Daar was 'n duidelike toon van respek in die klerk se stem nadat sy die vraelys verder voltooi het, opgestaan, en my vrou met die hoogste agting persoonlik tot by die deur vergesel het.

Toe my vrou by die huis kom, opgeruimd met haar nuwe skitterende beroep, word sy gegroet deur haar laboratorium-assistente: 13, 7 en 3 jaar oud.

In die slaapkamer kon sy ons nuwe eksperimentele model (6 maande oud) in die kinderontwikkelingsprogram hoor, wat besig is om 'n nuwe vokale patroon uit te toets.

Sedertdien het sy 'n konstante behaaglike glimlag op haar gesig, gevoed deur haar oorwinning oor die burokrasie. En sy is nou op die amptelike munisipale rekords vasgelê as iemand wat meer uitmuntend en onmisbaar aan die mensdom is as net nog 'n Ma’.

Moederskap! Wat 'n wonderlike beroep! En om te dink ek het my vrou gehelp om daardie titel te verwerf. Ek is sommer lus en skryf dit op 'n goue bord op ons slaapkamerdeur!

Maar nou wonder ek: Sal oumas dan dalk senior navorsings-assosiate in die studieveld van Kinderontwikkeling en Arbeidsverhoudinge wees?

En oumas wat inbly? Uitvoerende senior navorsings-assosiate?

Wat van tannies wat gereeld kom kuier? Assosiaat-navorsings-assistente?

[Onbekend]

Saturday, 9 May 2020

Moedersdag-Covid-19-present-idees


Wat gee 'n mens vir jou ouma vir Moedersdag
as jou bronne beperk is tot bokse en tuinmateriaal?
Luan het vir sy ouma hierdie spesiale kleurvolle
dennebolmannetjie gemaak, sodat sy in liefde
en met 'n glimlag aan hom kan dink, elke keer
as sy hierdie eko-vriendelike presentjie sien.