Ruben se een minuut storie: Het hulle 'n kat se kans? Die laaste spoorwegkatte ...

Maats, ek blaai oor die naweek deur een van die koshuis se ou tydskrifte en was ek gefassineerd deur hierdie stukkie oor die katte. Ek dink dit het my aandag getrek omdat ek as viervoetige ook hier in die jeugsentrum werk. Ons posbeskrywings verskil egter drasties en as ek te oud is om verder te werk, mag ek op pensioen gaan. 'n Heerlike rusvoortuitsig!

Geniet hierdie stukkie:

Die Britse spoorweë se amptelike muisbestryders se dae is getel. Meer as 'n eeu lank het dié spoorwegkatte 'n skrikbewind onder rotte en muise op spoorwegstasies gevoer. Nou word die Britse spoorweë egter geprivatiseer en die katte asook 130 000 van hul tweebeenkollegas staar afdanking in die gesig.

Van die nagenoeg 2000 katte wat 50 jaar gelede op Brittanje se 2 400 stasies bedrywig was, is nog net 200 oor.

Na die Tweede Wêreldoorlog het so te sê elke spoorwegstasie 'n eie muisvanger gehad. 

Vandag word nog omgesien na die laaste spoorwegkatte: hulle word kos gegee, veearts toe geneem as hulle siek is. Elke stasie sit spesiaal geld opsy vir dié uitgawes. Of die spoorwegkatte dit werd is, is moeilik om te sê.

Onder hulle is daar gewis dodelike muisvangers - katte soos die legendariese Tiddles, 'n knewel van sewe kilogram wat by Londen se Paddington-stasie so te sê op die hande gedra is. Tiddles was so bekend dat toe hy in 1981 die emmer geskop het, sy doodsberig nogal in al die koerante verskyn het.

Maar katte soos Tiddles is bitter skaars; die meeste van die huidige katte is 'n blote instellijng en al so gruwelik bederf dat hulle geen jaginstink meer het nie.

Wat gaan nou van Brittanje se spoorwegkatte word?

Sal hulle die "eiendom" word van Railtrack, die organisasie wat ná privatisering die spoorwegnetwerk - stasies, treinspore, ens. - in stand sal hou? Hulle sien nie daarvoor kans om na die katte te kyk en elke jaar byna R300 per kat op te dok nie.

"Wat ons betref, is die katte nie werknemers nie," sê Colin May, een van Railtrack se kokkedore. "Die katte het seker in die verlede 'n doel gedien, maar ons gaan nie geld aan hulle bestee nie."

"Diegene van ons wat by die stasies aanbly, sal vir die katte sorg," sê Jonathan Probyn, Paddington-stasie se stasiemeester. "Die katte is 'n jarelange instelling en ons wil dit so hou. Ons sal self na hulle omsien, uit ons eie sakke vir hulle betaal."

[Keur 12 November 1993]    

Wat het ek uit hierdie storie geleer:

* Niemand is onmisbaar nie.

* As jy 'n werk het, doen jou uiterste bes, soos Tiddles wat jare na sy dood nog die media haal omdat hy so hardwerkend was.

* Moenie van ander verwag om vir jou te sorg nie - maak 'n plan en "vang" muise as dit moet.